2007/Nov/13

สวัสดีเพื่อนๆ ที่รักทุกคน

หลังจากที่ได้เมลล์เพื่อนนมแล้วว่าจะ Reopen Lenrom ใหม่อีกครั้ง

ชั้นก็คอยแล้วคแยเล่าเฝ้าแต่คอยว่าเมื่อไหร่จะมีคนมาเขียน

จนแล้วจนรอดก็    ไม่มี

เอาเป็นว่าชั้นจะเขียนก่อนเลย

ตอนนี้  ขอให้ทุกคนยืนขึ้นแล้วปรบมือเป็นเกียรติแก่ชั้น

ซึ่ง เรียนจบแล้ว  (หมายถึงสอบตัวสุดท้ายไปแล้ว ผ่านไม่ผ่านอีกเรื่องนึง )

ก็ ใกล้จะกลับบ้านเต็มที

แต่ไม่รู้กรรมแต่ปางก่อนรึเปล่า

แทนที่จะมีความสุข ใช้ชีวิตสบายใจเฉิบ

กลับมานั่งเศร้า เซ็ง เครียด ทุกวัน

เพราะพอเรียนจบ  Objective ในชีวิตก็หายไป

กรูจะทำอะไรต่อไป   จะไปไหนต่อ หรือแม้แต่อยากทำอะไร

กรูก็ไม่รู้ และหาคำตอบแก่ตัวเองยังไม่ได้

จะไปจีน ก็แม่งกลัวอะไรก็ไม่รู้

จะทำงาน ก็แม่งเขาจะรับเหรอ  เหมือนไม่มีอะไรในหัว

จะสมัครทุน ก็นะ จะได้รึเปล่า แล้วจะดีเหรอ

สรุปคือ กรูทำมันทุกอย่างเลย

ได้ ไม่ได้ ว่ากันอีกที

ช่วงนี้ ก็เลยได้แต่ทำงานอาชีพที่พวกเราหลายคนเคยฝันไว้แต่เด็กว่าอยากทำ

นั่นก็คือ

Cashier

ใน Super Market นั่นเอง

แล้วก็ไม่อยากทำอย่างเลิศ เพราะ งานแรงงานมากมากมาก

ได้แผลแล้ว รอยบอบช้ำตามร่างกายกลับมาทุกวัน

ยังกะไปโดนรุมโ..ม  มายังไงยังงั้น

แต่เมื่อเห็นจำนวนเงินที่ได้แล้วก็ตัดใจทำมันต่อไป

เพื่ออนาคตที่ดีกว่า

อนาคตที่ว่านี้ก็คือ   เนื่องจาก ชั้น และปี้มาศ   ได้คุยๆกันว่าจะ แอ่ว  เหนือ นะเจ้า  บ่ฮู้ว่าเปื้อนๆจะอยากไปต้วยกันฮือ  เป็นโอกาสดีที่จะได้ปะกันแหมนะ   คิดคิดแล้วตื่นเต้นม่วนเน้อ

 

2007/Nov/10

 

 

WELCOME BACK

 



แบบว่ากูกำลังเล่น'รมณ์
View full profile